เรื่องเล่าจากการเดินทาง

travelman1

พิมพ์

สงกรานต์ 2559 ที่เชียงใหม่

เขียนโดย นิริน on วันอาทิตย์, 17 เมษายน 2559 15:35. Posted in เรื่องเล่าจากการเดินทาง


ปีใหม่ไทยคราวนี้เป็นครั้งแรกที่ผู้เขียนได้เดินทางกลับไปเยี่ยมเยียนบ้านเกิดเมืองนอน หลังจากที่ไม่ได้เดินทางกลับไทยในช่วงสงกรานต์เลยนับตั้งแต่ย้ายมาทำงานที่ต่างประเทศ ปีนี้ผู้เขียนตั้งใจไว้แล้วว่าจะไปแอ่วเมืองเหนืออย่างเชียงใหม่ให้จงได้ และแล้วความฝันก็เป็นจริง

พิมพ์

เที่ยวอุทยาน Seongwipo ที่เจจู

เขียนโดย นิริน on วันเสาร์, 05 กันยายน 2558 10:11. Posted in เรื่องเล่าจากการเดินทาง


ภาระกิจการเที่ยวแบบไม่เมื่อยไม่เหนื่อยไม่พักในเจจูยังคงดำเนินต่อไป หลังจากที่โดนรุ่นพี่ (หลอก) พาไปเที่ยวปีนเขาและขึ้นเขา ผู้เขียนรู้สึกได้จริงๆว่า คนที่เกาหลีนั้นเดินกันเก่งจริงๆ ขนาดอาจุงม่ายังเดินขึ้นเขาอย่างคล่องแคล่ว แถมยังเดินแซงผู้เขียนให้มองตามหลังอย่างตาปริบๆ กิจกรรมของคนเกาหลีนั้นคือการเดินขึ้นเขา เดินกันจริงๆจังๆเป็นกิจวัตร ลูกเล็กเด็กแดงก็เดินตามกันต้อยๆ

พิมพ์

พาเที่ยว Teddy Bear Museum

เขียนโดย นิริน on วันศุกร์, 13 มีนาคม 2558 18:04. Posted in เรื่องเล่าจากการเดินทาง


ภารกิจตะลอนทัวร์เกาะเจจู แห่งแดนกิมจิ ยังมีสิ่งที่ท้าทายอีกมากมายรออยู่ ผู้เขียนมีเวลาตะลอนเที่ยวที่เกาะเจจูเพียงสามวันสามคืน ก่อนที่จะไปผจญภัยตัวคนเดียวต่อในกรุงโซล ดังนั้นเท่าที่แรงยังมี ยังเดินแบกร่างพร้อมอุปกรณ์ถ่ายภาพไหว ก็พร้อมลุยต่อ…สู้โว้ย!!

ย่ำรุ่งเช้าตรูของวันที่สองในเจจู ผู้เขียนถูกปลุกแต่เช้า รุ่นพี่มารออยู่หน้าประตูอยู่นานแล้ว แต่ผู้เขียนยังมีสภาพเหมือนจะทนพิษ Jet Lag ไม่ไหว รีบตาลีตาเหลือกอาบน้ำแต่งตัว วันนี้ก็เช่นเคย ผู้เขียนไม่รู้รุ่นพี่มีแผนพาไปตะลอนทัวร์ที่ไหน ทุกอย่างเหมือนจะเป็นปริศนาให้ผู้เขียนไปเจอคำตอบด้วยตัวเอง

พิมพ์

เมื่อฉัน Backpack ตะลุยแดนกิมจิ

เขียนโดย นิริน on วันเสาร์, 25 ตุลาคม 2557 11:04. Posted in เรื่องเล่าจากการเดินทาง

ครั้งนึงผู้เขียนได้มีโอกาส Backpack ตัวคนเดียว เดินทางไปยังดินแดนกิมจิ ท่ามกลางความงุนงงของคนใกล้ตัว ที่จู่ๆความคิดที่อยากจะตะลอนท่องโลกก็เกิดขึ้นมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยอีกครั้ง ผู้เขียนเคยอ่านเจอกับคำคมประโยคหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว “การอ่านหนังสือและการเดินทางทำให้คนฉลาดขึ้น” มันจะจริงสำหรับคนอื่นหรือไม่ ผู้เขียนก็ไม่อาจทราบได้ แต่สิ่งที่ได้จากการเดินทางแต่ละครั้งนั้น ทำให้ผู้เขียนได้เรียนรู้และเข้าใจกับคำว่า “ชีวิต” และ “การเอาตัวรอด” ได้มากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเราเดินทางไกลตัวคนเดียว เป็นนักเดินทางที่ไม่เพิ่งพาไกด์ทัวร์ อยากไปไหนก็ไป อยากกินที่ไหนก็กิน มีสองเท้า สองมือ หนึ่งสมอง ที่จะนำทางพาเราไป พร้อมกับกล้องที่หนักราวกับแบกก้อนหินก้อนโตขึ้นหลังตลอดทั้งวัน

พิมพ์

ใบขับขี่นี้ท่านได้แต่ใดมา

เขียนโดย นิริน on วันจันทร์, 09 มิถุนายน 2557 13:10. Posted in เรื่องเล่าจากการเดินทาง


การเดินทางในชีวิตประจำวันในประเทศกาตาร์ไม่ได้สะดวกสบายนัก เพราะเป็นประเทศเล็กและใหม่ สาธารณูปโภคเพิ่งสร้าง ระบบคมนาคมขนส่งโดยเฉพาะทางรางยังไม่มีในประเทศ แต่ถ้ามีก็คงจะแปลกเพราะประเทศเล็กขนาดที่ว่าขับรถ 2-3 ชั่วโมงจากใต้สุดขึ้นเหนือสุดของประเทศก็หมดแล้ว ถ้ามีรถรางเพื่อเดินทางในประเทศคงจะไม่คุ้มค่ารางรถไฟเป็นแน่ อีกทั้งระบบรถเมล์สาธารณะกับรถแท็กซี่ Karwa ที่อยู่ในความดูแลของรัฐบาล ก็มีน้อยไม่เพียงพอกับจำนวนแรงงานต่างชาติที่เข้ามาทำงานที่กาตาร์ที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จะตากแดดรอรถเมล์หน้าร้อน สงสัยจะตายเพราะแดดแผดเผาคาป้ายก่อนได้ขึ้นรถเมลล์ ฉะนั้นรถยนต์จึงเหมือนสิ่งที่จำเป็นในการใช้ชีวิตในกาตาร์โดยปริยาย

ไทยต่างแดนออนไลน์

ไทยต่างเเดนฉบับล่าสุด

หน้าปกเล่มล่าสุด

เรื่องเด่นในเล่ม

กิจกรรมพิเศษ

เหตุการณ์พิเศษ-คนพิเศษ

ข่าวชุมชนไทย

ลิงค์สำนักข่าวเเละทีวีไทย